Vandaag hebben we dan eíndelijk onze bus MadMax ontmoet en meegenomen. Na een uitgebreide uitleg over alle eigenaardigheden aan de bus, waar we ons niet door moeten laten afschrikken (lampjes die blijven knipperen, versnellingsbakken die niet helemaal lekker werken etc), reden we op weg naar Whistler. Op de prachtige wegen daar met adembenemende uitzichten zijn we ongelooflijk op vakantie! Vannacht slapen we op een free camping voor $12,- en daar worden we enorm gewaarschuwd voor beren die naar ons eten komen zoeken, we kunnen niet wachten! ;-)

Helaas blijken de eigenaardigheden (quirks, zoals David ze liefkozend noemde) toch wat moeilijker te overkomen dan hij en wij hoopten. De versnellingsbak werkt moeizaam tot Max op een gegeven moment zelfs weigert om in z'n achteruit te gaan. Tot 3 keer toe moeten we hem handmatig terug duwen, dus 's avonds bellen we David. We besluiten dat het beter is Max om te ruilen, dus de volgende ochtend rijden we terug naar Murrin Park om David 'half-way' te 'meeten'. Daar ontmoeten we Oliver, het luxere, ruimere broertje van Max. Met pijn in het hart zeggen we Max vaarwel en vervolgen we onze reis in Oliver. Iets meer beenruimte, gordijntjes rondom én een top die omhoog kan: wij denken wel dat we vrienden kunnen worden met Oliver.