Vandaag vertrekken we uit Hope richting Coquitlam. Daar zullen we Oliver aan een boom moeten binden, hij mag niet mee met de rest van de vakantie. Gelukkig zal Oliver binnen enkele dagen alweer iemand anders door Canada voeren en nieuwe avonturen beleven. We bezoeken nog één waterval: de Bridal Veil Falls. We lopen door een betoverend mooi bos naar de waterval, die er inderdaad als een bruidssluier uitziet. We gaan weer door en vlak daarna is het ook snel afgelopen met het mooie landschap, het wordt steeds stedelijker en drukker naarmate we Coquitlam (een voorstad van Vancouver) naderen. En dan zijn we er bijna. We rekken het nog even door nog een laatste keer te tanken en dan leveren we 'm om 1 uur echt in bij David van Wicked Westies, die ons nog een beetje tegemoet komt voor de problemen en quirks die we met de vans hadden. Dat is heel netjes. Te meer omdat we uiteindelijk in een luxere bus hebben rondgereden en we de quirks eigenlijk wel zijn gaan waarderen als extra verhalen die we tijdens onze reis hebben meegemaakt. Vaarwel Oliver, het ga je goed, je was een waardige vervanger van Mad Max.