We landen om 11:15 lokale tijd op Londen Heathrow en vliegen pas om 18:05 weer door naar Nederland, maar dan vanaf Londen Gatwick. We hebben dus nog wel even tijd om in de stad te gaan lunchen.
We rijden met de metro naar Covent Garden, waar ze geen roltrappen hebben. Het is kiezen tussen een lift of een trap met 193 treden (dat zijn 15 verdiepingen). Helaas voelen sommige mensen in ons reisgezelschap zich niet prettig in liften, zeker niet als ze worden volgestouwd met al die mensen die net uit de metro komen stromen... dus wij gaan lopen.
Dit is de zwaarste workout die we in maanden gehad hebben en we worden door voorbijgangers bemoedigend toegejogen terwijl we onze koffers van respectievelijk 17 en 24 kilo die 193 treden op tillen! Bravootjes.
Wij hebben wel een lunch verdiend! We zetten onze gatjes neer bij een heel grappig tentje in Covent Garden 'Crème de la Crêpe'. We genieten met volle teugen, terwijl er in het andere deel van de hal een operazangeres verschillende aria's ten gehore brengt. Nu moeten we toch een beetje gaan opschieten, de metrorit duurde langer dan we hadden gedacht en we moeten nog naar Gatwick. Da's ook best een eind en er gaan geen rechtstreekse metro's heen. We besluiten naar Waterloo Station te (snel-)wandelen, schieten nog een paar foto's uit de losse pols en nemen daar de 'Easybus', die ons in 1 uur en 5 minuten naar Gatwick zal rijden. 
Nou, mooi niet! We komen terecht in de heftige Londense spits en doen er uiteindelijk wel 2 uur over! De angst dat we de vlucht zullen gaan missen groeit en daarbij is het bloedheet in de bus, staan we vaak stil in de volle zon en rijdt de buschauffeur als iemand die nog nooit een bus heeft gereden en de rem niet snapt. Kotsmisselijk komen we aan bij Gatwick waar we wederom moeten rennen met onze retezware koffers door de gangen. We moeten ook nog met een shuttle naar de andere terminal en uiteindelijk komen we 3 kwartier voor vertrek aan bij de bag-drop-off. De steward daar stelt ons meteen gerust, we zijn op tijd! Oef! Hij neemt onze tassen in, zegt nog een keer of 4 dat we het zéker gaan redden en dat ze nog niet eens met boarden zijn begonnen. Zwetend en hijgend staan we daar te grijnzen aan z'n balie. We hebben het gered!
Zwaar oververhit lopen we door de gangen van Londen Gatwick, passeren met vlag en wimpel de douane en dan, op naar Amsterdam!